Pęcherz nadreaktywny

Pęcherz nadreaktywny można leczyć poprzez zabiegi fizjoterapeutyczne wyhamowujące jego nadwrażliwość. Terapia polega na pobudzającej stymulacji układu zwieraczowego, aby uzyskać zwrotne wyhamowanie pęcherza. U osób z nadmiernym napięciem mięśni dna miednicy nadreaktywność może wynikać z podrażnienia mięśniowego, które w takim przypadku należy znormalizować.

Jak objawia się pęcherz nadreaktywny?

Gdy często i nagle odczuwasz potrzebę oddania moczu, która nie zawsze jest związana z dużym wypełnieniem pęcherza, oraz gdy objawy te nasilają się podczas poddenerwowania, przed wyjściem z domu, przy powrocie do domu, gdy zbliżasz się do toalety, gdy jest Ci zimno, gdy masz kontakt z woda lub jej szumem,  gdy parcie na mocz ustępuje tylko na chwilę po oddaniu moczu, to jest duże prawdopodobieństwo, że cierpisz z powodu pęcherza nadreaktywnego.

Parcia na mocz nie są powiązane ze stopniem wypełnienia pęcherza. Pęcherz potrafi zareagować skurczami nawet wtedy gdy jest pusty, a człowiek będzie odczuwał nagłą potrzebę pójścia do toalety. Taki stan utrudnia funkcjonowanie w społeczeństwie i spotkania towarzyskie. Przy pęcherzu nadreaktywnym zdarzają się dni lepsze i gorsze. Także nasilenie objawów u każdej osoby może być inne, mieć trochę inne objawy i częstotliwość występowania.

Jak rozpoznać pęcherz nadreaktywny?

Diagnozowanie pęcherza nadreaktywnego to przede wszystkim wywiad, obserwacja objawów, sprawdzenie prawidłowości anatomii dróg moczowych, badania moczu i badanie urodynamiczne.

Leczenie pęcherza nadreaktywnego

Leczenie pęcherza nadreaktywnego należy rozpocząć od modyfikacji stylu życia. Przede wszystkim należy nauczyć się rozróżniać kiedy pęcherz jest wypełniony i w jakim stopniu, oraz wypracować techniki wygaszania ataków parcia naglącego w momencie gdy pęcherz nie uzbierał odpowiedniej ilości moczu. Zbieranie coraz większych objętości moczu należy rozpocząć stopniowo, od mniejszych do większych. Kluczowym, też jest ograniczenie spożywania produktów moczopędnych takich jak kawa, piwo, cytrusy, napoje gazowane.

Kolejnym bezpiecznym krokiem jest fizjoterapia prowadząca do zahamowania pęcherza, czyli zmniejszenia parć naglących na pęcherz. W tym celu prowadzi się intensywny trening systemu zwieraczowego mięśni dna miednicy z użyciem metody biofeedback i elektrostymulacji przy pomocy elektrody dopochwowej lub doodbytniczej. Zasada jest prosta im więcej bodźców do trzymania moczu (zacisk mięśni) tym mniej bodźców do opróżniania pęcherza.Taka systematyczna praca prowadzi pacjenta do odzyskania kontroli nad pęcherzem.

W trudnych przypadkach ważne jest wspomaganie się lekami zmniejszającymi nadreaktywność pęcherza. Oto niektóre z nich:

  • antycholinergiczne/antymuskarynowe (oksybutynina, tolterodyna, trospium, darifenacyna, solifenacyna)
  • selektywny agonista receptora beta-adrenergicznego (mirabegron)
  • vesicare
  • betmiga

Leki antycholinergiczne generują działania niepożądane takie jak uczucie suchości w jamie ustnej, zaparcia, senność, zaburzenia widzenia.

Im większe zaangażowanie pacjenta w przebieg terapii pęcherza nadreaktywnego jest niezwykle istotne i jest kluczem do powodzenia terapii.

Masz problem z nadreaktywnym pęcherzem? Przyjdź do nas – zacznijmy od konsultacji. Pomożemy Ci. Zespół HB Clinic Warszawa, tel. 531 338 343, więcej na www.hbclinic.eu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *